У рэдакцыю пішуць не толькі з нашага раёна. Ды і не толькі з Беларусі. На днях прыйшло пісьмо з Украіны. Яго аўтар –настаўнік з горада Роўна Анатоль Фясенка. Ён даслаў нам некалькі сваіх вершаў. А яшчэ напісаў такія радкі:
«Я і мае таварышы-аднадумцы з вялікай цікавасцю, хваляваннем і радасцю ўспрымаем праўдзівую інфармацыю пра Беларусь. Мы не раз бывалі на экскурсіях у вашай краіне, дыхалі яе паветрам, любаваліся прыгожай прыродай. Кожны раз жадаем поспехаў народу рэспублікі, дасылаем благаславенне Прэзідэнту А. Р. Лукашэнка.
У нас у горадзе ёсць хор ветэранаў вайны і працы «Патрыёт». Праграма ў хора вялікая. Ёсць у ёй і песня беларускіх партызанаў «Ой, бярозы да сосны». Асаблівая цікавасць у слухачоў з’яўляецца, калі вядучы аб’яўляе: «Песня выконваецца на беларускай мове».
Такія вось цёплыя радкі даслаў нам Анатоль Яфімавіч, незнаёмы чалавек з іншай краіны, які пасля гэтага ліста стаў яшчэ адным нашым сябрам з замежжа.
І на развітанне – два вершы Анатоля Фясенкі. У іх – агульны боль нашых народаў. У іх – тое, што нас яднае.
ПОБЕДИТЕЛЬ
Для нас Вы – легенда, мы видеть Вас рады:
У Вас на груди боевые награды,
В них эхо смертельных боёв и походов,
И мужество Ваше, и дружба народов;
Столиц европейских звенят в них названья,
Спасённых для мира и для созиданья;
В них искры салюта в году сорок пятом,
В них – вечная слава советским солдатам!
БЕССМЕРТИЕ
Мы помянули Вашего отца,
Он в этот день погиб под Шяуляем.
Нам похоронка бередит сердца
И боль мы постоянно ощущаем.
А лет прошло нелёгких шестьдесят –
И в каждом дне невидимо он с нами…
Его хоть не было среди солдат,
Поднявших над рейхстагом знамя,
Но в этом алом знамени святом
Есть капля крови, пролитой отцом.
С победным стягом он навек сроднён,
Тот стяг бессмертен среди всех знамён!
Падрыхтавала Ірына БУДЗЬКО
