Многія гэтым летам ад спёкі ратаваліся каля вадаёмаў. Алена Іванаўна, жыхарка Вілейкі, патэлефанавала, каб падзяліцца тым, што яе вельмі ўразіла. За Касуцкім мастом у сезон заўсёды мнагалюдна – і моладзь, і дзеці, і дарослыя з задавальненнем акунаюцца ў водную прахалоду. Не стала выключэннем і гэта лета. Менавіта ў гэтым месцы наша чытачка стала сведкай аднаго ўражальнага эпізоду. Да берага, дзе плёскаліся дзеці, падышла маладая жанчына – з выгляду сучасная, у пекным купальніку. З пакета яна дастала аднаразовыя талерачкі-вілачкі, баначку з мыйным сродкам, спакойна намыліла мачалку… Пена паплыла па вадзе. На пытанне, чаму менавіта тут яна ўзялася за мыццё, у адказ прагучала: «Нам ехаць далёка». На заўвагу, што нельга так, тая толькі нешта прабубніла сабе пад нос і посуд пачала мыць пяском. Хто знаходзіўся побач, на інцыдэнт увагі не звярнулі (або толькі зрабілі выгляд, што нічога звышардынарнага не адбылося?). А наша чытачка, якой здаралася адпачываць і за мяжой, прызналася, што такога не бачыла нідзе. Ды і наогул, чаму б посуд, які недарэмна называецца аднаразовым, не выкінуць разам з пакетам пасля выкарыстання? Вось і атрымліваецца, што ад спёкі трэба не толькі ратавацца ля вады, але і ратаваць ваду ад людзей.
